Saar-Hunsrück Soonwaldsteig

Vanuit Nederland reizen we op eigen gelegenheid met de trein of auto naar het hotel in Kirn. We verzamelen hier rond 18.00 uur en als iedereen is gearriveerd genieten van een typische Duitse avondmaal met een lokaal biertje of een glas Rijnwijn.

Na het heerlijke ontbijt verdelen we de gezamenlijke uitrusting en pakken we de rugzakken in. Vanuit het hotel begint deze vier daagse wandeltocht. De eerste kilometers door het Naturpark Soonwald-Nahe zijn gelijk een genot voor alle zintuigen, met prachtige smalle paden door mooie loofbossen en de geur van verse knoflooksoep. Vele bloemen bedekken de bosbodem in de vroege zomer, zoals bosanemonen, aronskelken en de welriekende daslook. We klimmen over fraaie paden het dal in en laten de rust op ons inwerken. Onderweg eten we onze meegebrachte lunch en laten we onze benen even rusten. De Hahnenbach heeft zich hier slingerend een weg door de heuvels gesleten. Vanaf de hellingen hebben we prachtig zicht op de restanten van de Schidtburcht aan de andere zijde van de beek. Negenhonderd jaar geleden was het slot, gebouwd op een ruwe rotspunt, een van de grootste middeleeuws burchten in de regio. Vandaag zetten wij onze tenten op binnen de oude muren van het slot, een unieke bivakplek. Als de tenten staan maken we warme soep of thee en wassen we ons in de koude beek. Het avondeten maken we zelf klaar op de benzine branders. Als de nacht valt tellen we duizenden sterren in de heldere hemel.

Als we wakker worden kwetteren de vogels al. We pakken onze rugzakken weer in en maken het ontbijt. Daarna gaan de rugzakken op de rug en we vertrekken. Op de wandelkaart staat een kaarsrechte lijn over de rug van een heuvel in de Lutzelsoon, maar de werkelijkheid is veel grilliger dan dat. Het pad kronkelt door een fraai loofbos dat bezaaid ligt met bemoste rotsen. Eeuwen oude grenspalen duiden ons de weg. De vele steenmannetjes die we onderweg al tegen zijn gekomen vinden hier hun climax: een waar steenmannenwoud. Even verder vullen, in de warmte van de zon, kleverige boomsappen uit baksteen rode stammen het naaldbos met het hemelse zoet van hars geur. Nadat we uren door de bossen hebben gelopen kruisen we aan het eind van de middag het enige stuk asfalt van de dag. Vanaf de rivier klimmen we over een tapijt van lelietjes-van-dalen steil omhoog naar de Koppenstein burcht. Ons bivak ligt hier in de bossen, een prachtige plek. Als snel staan de tenten en maken we een kop soep op de branders.

Na het ontbijt klimmen we vanaf ons kamp langzaam omhoog en al snel zien we de Alteburg toren, verscholen in het vochtige woud. Van boven kijken we aan één kant zo het bladerdak in, de Eifel strekt zich aan de andere kant naar het noorden toe uit. De zonnestralen worden door de fris groene beukenbladen gefilterd waardoor het bos in een warm geel licht baadt. Op de Glashütter Wiessen staan prachtige oude eiken en kastanje bomen, en vanaf hier kunnen we zien over welke heuvels we straks zullen lopen. Wij houden een korte stop, om van de lunch te genieten. De slingerende paden maken plaats voor enkele lange boswegen waar het bladerdak van de bomen aan beide zijden van de weg elkaar midden boven de weg raken. We lopen langs park-achtige bossen waar zeldzame planten en dieren voor komen. Onze tenten zetten we op tussen enkele oude loofbomen, al weer een fraai plek midden in het bos. Als het donker wordt komen de nacht dieren tot leven. Terwijl we in de vlammen van het kampvuur staren delen we onze mooiste ervaringen.

We staan vandaag vroeg op, want op deze laatste wandeldag moeten we ongeveer 12 kilometer afleggen en naar weer terug naar Nederland reizen. Na het ontbijt lopen we verder door uitgestrekte bossen en over smalle bospaden. We genieten van de rust en de bloemenpracht die uitbundig is. Na ongeveer 3 uur lopen worden we door een taxi opgepikt en rijden we terug naar Kirn. Voor ons gevoel is het veel langer dan 4 dagen geleden dat we hier vertrokken. Op het terras van een cafe in Kirn genieten we van een lunch en maken we ons klaar om terug naar huis te reizen.